ตลาด
แพลตฟอร์ม
บัญชี
นักลงทุน
โปรแกรมพันธมิตร
สถาบัน
การแข่งขัน
เพิ่มเติม
โปรแกรมความภักดี
โปรแกรมรอยัลตี้สำหรับพาร์ทเนอร์
โบนัส
เครื่องมือการเทรด
แหล่งข้อมูล
เพิ่มพูนความรู้ของคุณด้วยคอร์สการเทรดออนไลน์ฟรีจาก
ในบทนี้ ผู้เรียนจะได้ทำความเข้าใจความสัมพันธ์ระหว่างความเสี่ยงและผลตอบแทน เหตุใดระยะเวลาการลงทุนจึงมีผลต่อระดับความเสี่ยงที่เหมาะสม และวิธีประเมินว่าลักษณะนักลงทุน 3 รูปแบบใดสอดคล้องกับตนเองมากที่สุด
ความเสี่ยงและผลตอบแทน (Risk and Reward) คือความสัมพันธ์ระหว่างโอกาสที่การลงทุนจะ เติบโต กับโอกาสที่มูลค่าจะลดลง สินทรัพย์ใดก็ตามที่มีโอกาสเติบโตได้เร็วกว่าบัญชีออมทรัพย์ก็สามารถปรับตัวลงได้มากกว่าเช่นกัน และไม่สามารถเลือกได้เฉพาะด้านใดด้านหนึ่ง
สินทรัพย์ประเภทหลักสามารถเรียงตามระดับความผันผวนจากน้อยไปมากได้ดังนี้
เงินสดและตราสารหนี้ระยะสั้นมีการเคลื่อนไหวค่อนข้างน้อยทั้งขาขึ้นและขาลง จึงได้รับผลกระทบจากการปรับตัวลงอย่างรุนแรงของตลาดน้อยกว่า แต่ต้องเผชิญกับความเสี่ยงจากเงินเฟ้อแทน
พันธบัตรรัฐบาลให้ผลตอบแทนในระดับปานกลางและโดยทั่วไปปรับตัวลงน้อยกว่าหุ้นมาก แต่ก็ยังสามารถปรับตัวลงได้
หุ้นในอดีตให้ผลตอบแทนสูงกว่ามากเมื่อพิจารณาในช่วงหลายทศวรรษ ขณะเดียวกันก็เคยสูญเสียมูลค่าประมาณหนึ่งในสามภายในปีเดียวมาแล้วหลายครั้ง
คริปโทเคอร์เรนซีอาจมีมูลค่าเพิ่มขึ้นหลายเท่าในปีที่ตลาดเป็นบวก และอาจสูญเสียมูลค่าไปมากในปีที่ผลการดำเนินงานไม่ดี หรือแม้กระทั่งภายในเวลาเพียงไม่กี่วัน
ไม่มีสินทรัพย์ใดในรายการนี้ที่ให้ทั้งผลตอบแทนสูงและความเสี่ยงต่ำในเวลาเดียวกัน หากพบผลิตภัณฑ์ที่นำเสนอสิ่งเหล่านี้พร้อมกันอาจหมายความว่าความเสี่ยงบางส่วนไม่ได้ถูกเปิดเผยอย่างชัดเจนหรือมีการกล่าวอ้างที่ไม่ตรงกับความเป็นจริง
ในทางกลับกัน การพยายามหลีกเลี่ยงความเสี่ยงทั้งหมดก็ไม่ได้หมายความว่าจะปลอดภัย 100% เช่นกัน ตัวอย่างเช่น เงินเฟ้อสามารถค่อย ๆ ลดกำลังซื้อของเงินออมที่ไม่ได้เติบโตได้
สิ่งสำคัญคือการประเมินว่า เราสามารถรับการปรับตัวลงของพอร์ตได้มากเพียงใดโดยไม่ตัดสินใจขาย ระดับดังกล่าวแตกต่างกันไปในแต่ละคน และยังขึ้นอยู่กับว่าจะต้องนำเงินก้อนนั้นกลับมาใช้เมื่อใด
ไม่ต้องกังวลหากไม่เคยได้ยินคำนี้มาก่อน ระยะเวลาการลงทุน (Time Horizon) หมายถึงช่วงเวลาจนกว่าเราจะต้องนำเงินที่ลงทุนไว้ออกมาใช้ และระยะเวลาดังกล่าวมีผลต่อการที่เราจะรับมือกับความเสี่ยงได้มากน้อยเพียงใด
ลองพิจารณาสถานการณ์ที่ตลาดปรับตัวลง 30% ในสองกรณี
เงินที่ต้องใช้ในปีหน้า: การปรับตัวลง 30% อาจสร้างผลกระทบอย่างรุนแรง เพราะเหลือเวลาไม่มากพอให้มูลค่าการลงทุนฟื้นตัว เงินที่มีเป้าหมายใช้งานในระยะสั้นจึงมักอยู่ในสินทรัพย์ที่มีความผันผวนน้อยกว่า เช่น เงินสดและตราสารหนี้ระยะสั้น
เงินที่ต้องใช้ในอีก 20 ปี: การปรับตัวลงในระดับเดียวกันอาจเป็นเพียงช่วงหนึ่งของการลงทุนระยะยาว ในอดีตตลาดเคยฟื้นตัวจากการปรับตัวลงอย่างรุนแรงเมื่อมีระยะเวลามากพอ เงินที่ยังไม่จำเป็นต้องใช้ในระยะยาวจึงสามารถรับความผันผวนได้มากกว่า เพื่อแลกกับโอกาสในการเติบโต
นี่คือเหตุผลที่พอร์ตการลงทุนแบบเดียวกันอาจเหมาะกับคนหนึ่งแต่ไม่เหมาะกับอีกคน และเหตุผลที่ไม่ควรนำสัดส่วนการลงทุนของผู้อื่นมาใช้กับตนเองโดยตรง
เมื่อนำระดับความผันผวนที่สามารถยอมรับได้มาพิจารณาร่วมกับระยะเวลาที่เงินสามารถลงทุนอยู่ได้ จะสามารถแบ่งลักษณะนักลงทุนออกเป็น 3 รูปแบบหลัก ได้แก่
นักลงทุนลักษณะนี้ให้ความสำคัญกับการรักษามูลค่าของเงินลงทุนที่มีอยู่มากกว่าการเร่งให้เงินเติบโตอย่างรวดเร็ว การปรับตัวลง 20% อาจเป็นปัญหาสำคัญสำหรับนักลงทุนแบบอนุรักษ์นิยม (The Conservative Investor) ไม่ว่าจะเป็นเพราะจำเป็นต้องใช้เงินในเร็ว ๆ นี้ หรือการเห็นมูลค่าพอร์ตลดลงในระดับดังกล่าวเป็นสิ่งที่ยอมรับได้ยาก
พอร์ตของนักลงทุนแบบอนุรักษ์นิยมจึงเน้นตราสารหนี้และเงินสด ซึ่งเป็นสินทรัพย์ที่มีการเคลื่อนไหวน้อยกว่าสินทรัพย์ประเภทอื่นตามที่ได้เรียนรู้ไปก่อนหน้า
พอร์ตลักษณะนี้มีแนวโน้มเติบโตช้ากว่า และความเสี่ยงหลักอาจไม่ใช่การปรับตัวลงอย่างรุนแรงของตลาดแต่เป็นเงินเฟ้อที่ค่อย ๆ ลดกำลังซื้อของเงินลงเมื่อเวลาผ่านไป
ลักษณะนี้เหมาะกับ
ผู้ที่กำลังเก็บเงินเพื่อเป้าหมายภายในอีกไม่กี่ปี
ผู้ที่เกษียณแล้วและต้องใช้เงินจากพอร์ตสำหรับค่าใช้จ่าย
ผู้ที่ไม่ต้องการให้ความผันผวนของตลาดสร้างความกังวลในการใช้ชีวิต
นักลงทุนแบบสมดุล (The Balanced Investor) ยอมรับการปรับตัวลงของพอร์ตเพื่อแลกกับโอกาสในการเติบโต ตราบใดที่ทั้งความเสี่ยงและโอกาสในการเติบโตไม่อยู่ในระดับสุดโต่ง การปรับตัวลง 20% อาจสร้างความไม่สบายใจ แต่ยังอยู่ในระดับที่สามารถรับได้และไม่ทำให้ต้องเปลี่ยนแผนการลงทุน
พอร์ตจะประกอบด้วยทั้งหุ้นและตราสารหนี้ โดยหุ้นช่วยขับเคลื่อนการเติบโตในระยะยาว ขณะที่ตราสารหนี้ช่วยลดผลกระทบบางส่วนเมื่อพอร์ตปรับตัวลง
พอร์ตลักษณะนี้คาดว่าจะเติบโตได้เร็วกว่าพอร์ตแบบอนุรักษ์นิยม แต่ก็สามารถปรับตัวลงได้มากกว่าเช่นกัน ซึ่งสะท้อนความสัมพันธ์ระหว่างความเสี่ยงและผลตอบแทนที่กล่าวถึงก่อนหน้านี้
ลักษณะนี้เหมาะกับผู้ที่
ลงทุนเพื่อเป้าหมายในอีกประมาณ 5-10 ปี เช่น การซื้อบ้าน
มีเป้าหมายสร้างเงินสำหรับการเกษียณอย่างมั่นคง
ผู้ที่ยังไม่แน่ใจว่าตนเองสามารถยอมรับความเสี่ยงได้มากเพียงใด และต้องการเริ่มต้นจากระดับที่สมดุล
ลักษณะสุดท้ายคือ นักลงทุนแบบเน้นการเติบโต (The Growth Investor) ซึ่งมุ่งหวังการเติบโตของเงินลงทุนในระดับสูง และยอมรับว่าช่วงที่ผลการลงทุนไม่ดีเป็นส่วนหนึ่งของการลงทุนเพื่อการเติบโตในระยะยาว การปรับตัวลง 30% หรือ 40% อาจสร้างความไม่สบายใจอย่างมาก แต่ก็ยังไม่มากพอที่จะทำให้ตัดสินใจขาย เพราะยังไม่จำเป็นต้องใช้เงินก้อนนั้นในระยะเวลาอันใกล้
พอร์ตลักษณะนี้ประกอบด้วยหุ้นเป็นส่วนใหญ่ และบางครั้งอาจมีสินทรัพย์ที่มีความเสี่ยงสูงกว่า เช่น คริปโทเคอร์เรนซีในสัดส่วนเล็กน้อย
ผู้ที่มีระยะเวลาการลงทุน 10 ปีขึ้นไป
ผู้ลงทุนที่มีรายได้สม่ำเสมอ
ผู้ที่สามารถยึดตามแผนการลงทุนเดิมได้เมื่อตลาดปรับตัวลง
ลักษณะนักลงทุน
แบบอนุรักษ์นิยม
แบบสมดุล
แบบเน้นการเติบโต
สิ่งที่ให้ความสำคัญ
การรักษามูลค่าเงินลงทุนที่มีอยู่
การเติบโตพร้อมรับความผันผวนระดับปานกลาง
การเติบโตสูงสุดในระยะยาว
ระดับการปรับตัวลงที่ยอมรับได้
ต่ำ
ปานกลาง
สูง
ระยะเวลาการลงทุนโดยทั่วไป
ระยะสั้น ไม่เกินไม่กี่ปี
ระยะกลาง 5–10 ปี
ระยะยาว 10 ปีขึ้นไป
สัดส่วนหลักของพอร์ต
ตราสารหนี้และเงินสดเป็นส่วนใหญ่
ผสมระหว่างหุ้นและตราสารหนี้
หุ้นเป็นส่วนใหญ่
ไม่มีลักษณะนักลงทุนแบบใดดีกว่าอีกแบบหนึ่ง สิ่งที่ควรหลีกเลี่ยงคือการเลือกรูปแบบที่ไม่สอดคล้องกับสถานการณ์และเป้าหมายของตนเอง
ลองตอบคำถาม 3 ข้อนี้กับตนเองอย่างตรงไปตรงมา
จะต้องใช้เงินก้อนนี้จริง ๆ เมื่อใด
หากมูลค่าพอร์ตลดลง 20% ในเดือนหน้า จะขายทั้งหมด รอดูสถานการณ์อย่างใจเย็น หรือซื้อเพิ่ม
ความผันผวนของเงินลงทุนแม้เพียงเล็กน้อย ทำให้รู้สึกกังวลจนนอนไม่หลับหรือไม่
ควรตอบคำถามเหล่านี้ตามความเป็นจริง เพราะการยอมรับว่าตนเองเป็นนักลงทุนแบบอนุรักษ์นิยมและสามารถลงทุนได้อย่างสบายใจ ย่อมดีกว่าการพยายามเป็นนักลงทุนที่รับความเสี่ยงสูง แล้วตัดสินใจด้วยความตื่นตระหนกเมื่อตลาดปรับตัวลงครั้งแรก
ความเสี่ยงและผลตอบแทนเป็นสิ่งที่มาคู่กัน สิ่งสำคัญคือการประเมินว่าเราสามารถรับการปรับตัวลงของพอร์ตได้มากเพียงใดโดยไม่ตัดสินใจด้วยความตื่นตระหนก
ระยะเวลาการลงทุนมีผลต่อระดับความเสี่ยงที่สามารถยอมรับได้ เพราะการปรับตัวลงอย่างรุนแรงอาจสร้างผลกระทบมากต่อเงินที่ต้องใช้ในระยะสั้น แต่สำหรับเงินลงทุนระยะยาวอาจเป็นเพียงช่วงหนึ่งของเส้นทางการลงทุน
นักลงทุนแบบอนุรักษ์นิยม แบบสมดุล และแบบเน้นการเติบโต เกิดจากการพิจารณาทั้งระดับความเสี่ยงที่ยอมรับได้และระยะเวลาการลงทุนร่วมกัน โดยสิ่งสำคัญคือการเลือกรูปแบบที่สอดคล้องกับสถานการณ์ของตนเอง
ในบทถัดไป ผู้เรียนจะได้เรียนรู้ว่านักลงทุนสามารถแบ่งสัดส่วนเงินลงทุนระหว่างสินทรัพย์แต่ละประเภทได้อย่างไร พร้อมตัวอย่างการจัดสรรสินทรัพย์สำหรับนักลงทุนทั้ง 3 รูปแบบ
พจนานุกรมคำศัพท์ของเราช่วยอธิบายคำศัพท์การเทรดที่ซับซ้อนให้ง่ายต่อความเข้าใจ เรียนรู้คำสำคัญที่นักเทรดทุกคนควรรู้