เจาะลึกการจัดสรรสินทรัพย์ | บทเรียนฟรี XS ทำความเข้าใจการจัดสรรสินทรัพย์ - การจัดพอร์ตการลงทุนแบบหลายสินทรัพย์ (ETF สินค้าโภคภัณฑ์ และคริปโทเคอร์เรนซี)
Logo
การซื้อขายมีความเสี่ยงสูง คุณอาจสูญเสียเงินลงทุนทั้งหมด

คอร์สการเทรดออนไลน์ของ XS

เพิ่มพูนความรู้ของคุณด้วยคอร์สการเทรดออนไลน์ฟรีจาก

โซลูชั่นก็อปปี้เทรด

ทำความเข้าใจการจัดสรรสินทรัพย์

ในบทนี้ ผู้เรียนจะได้ทำความเข้าใจถึงความสำคัญของการจัดสรรสินทรัพย์ (Asset Allocation) และเหตุใดการตัดสินใจเรื่องสัดส่วนของสินทรัพย์แต่ละประเภทจึงมีผลต่อผลลัพธ์ของพอร์ตมากกว่าการเลือกการลงทุนรายตัว

เปิด บัญชี ทดลอง XS ฟรี

การจัดสรรสินทรัพย์ (Asset Allocation) คืออะไร

การจัดสรรสินทรัพย์ (Asset Allocation) คือการกำหนดว่าจะแบ่งเงินลงทุนไปยังสินทรัพย์แต่ละประเภท (Asset Classes) ในสัดส่วนเท่าใด เช่น ควรจัดสรรให้กับหุ้นเท่าใด ตราสารหนี้เท่าใด รวมถึงควรมีสินค้าโภคภัณฑ์และคริปโทเคอร์เรนซีอยู่ในพอร์ตมากน้อยเพียงใด

ในตอนแรก การตัดสินใจเรื่องสัดส่วนสินทรัพย์อาจดูไม่สำคัญหรือน่าสนใจเท่ากับการเลือกหุ้นหรือสินค้าโภคภัณฑ์ที่ให้ผลตอบแทนดี แต่ในความเป็นจริงนี่คือหนึ่งในการตัดสินใจสำคัญในการสร้างพอร์ต

นักลงทุนสองคนอาจเลือกกองทุนที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง แต่ยังสามารถได้ผลลัพธ์ที่ใกล้เคียงกันหากมีสัดส่วนการจัดสรรสินทรัพย์ใกล้เคียงกันเพราะสัดส่วนของสินทรัพย์แต่ละประเภทเป็นปัจจัยสำคัญที่กำหนดว่าพอร์ตจะมีพฤติกรรมอย่างไรทั้งในช่วงที่ตลาดปรับตัวขึ้นและลง

พอร์ต 60/40 แบบดั้งเดิมและข้อจำกัด

ตลอดหลายทศวรรษ หนึ่งในแนวทางการจัดพอร์ตที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดคือ การจัดพอร์ตแบบ 60/40 โดยจัดสรร 60% ให้กับหุ้นเพื่อการเติบโต และ 40% ให้กับตราสารหนี้เพื่อช่วยสร้างเสถียรภาพให้กับพอร์ต โดยให้สินทรัพย์ทั้งสองประเภทช่วยถ่วงดุลกัน

แนวคิดนี้ตั้งอยู่บนหลักการที่ว่า

  1. หุ้นช่วยขับเคลื่อนการเติบโตของพอร์ตในระยะยาว

  2. ตราสารหนี้ช่วยลดผลกระทบเมื่อพอร์ตปรับตัวลง

พอร์ตลักษณะนี้มีต้นทุนในการจัดพอร์ตค่อนข้างต่ำ และเป็นแนวทางที่นักลงทุนใช้กันมาอย่างยาวนาน

อย่างไรก็ตาม การจัดพอร์ตแบบ 60/40 มีข้อจำกัดที่เห็นได้ชัดในช่วงที่เงินเฟ้ออยู่ในระดับสูง เช่น ในปี 2022 ซึ่งทั้งหุ้นและตราสารหนี้ต่างปรับตัวลงพร้อมกันและลดลงในระดับค่อนข้างมากส่งผลให้พอร์ตการลงทุนได้รับผลกระทบอย่างหนัก

ดัชนี S&P 500 ลดลงประมาณ 18% ตลอดปี ขณะที่ Bloomberg US Aggregate ซึ่งเป็นดัชนีหลักของตลาดตราสารหนี้สหรัฐฯ ลดลงประมาณ 13% ซึ่งถือเป็นผลการดำเนินงานรายปีที่แย่ที่สุดเป็นประวัติการณ์ของดัชนีดังกล่าว

พอร์ต 60/40 ปรับตัวลงประมาณ 17.5% ในปีนั้น ซึ่งเป็นผลการดำเนินงานที่แย่ที่สุดนับตั้งแต่ปี 1937 และยังเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ปี 1969 ที่ทั้งหุ้นและตราสารหนี้ปิดปีด้วยผลตอบแทนติดลบพร้อมกัน

bonds 2022 stopped cushioning the fall

 ในสถานการณ์ดังกล่าว หุ้นไม่สามารถช่วยขับเคลื่อนพอร์ตให้เติบโตได้ ขณะที่ตราสารหนี้ก็ไม่สามารถช่วยลดผลกระทบได้ในช่วงที่พอร์ตต้องการแรงพยุงมากที่สุด

สาเหตุหนึ่งคือ พอร์ตที่ประกอบด้วยหุ้นและตราสารหนี้เพียงสองประเภทไม่มีสินทรัพย์ที่ออกแบบมาเพื่อช่วยรับมือกับราคาสินค้าและบริการที่ปรับสูงขึ้น จึงสะท้อนให้เห็นถึงข้อจำกัดด้านการกระจายการลงทุน (Diversification) ตามที่ได้เรียนรู้ไปก่อนหน้านี้

อย่างไรก็ตาม การจัดพอร์ตแบบ 60/40 ไม่ได้หมายความว่าเป็นแนวทางที่ผิด แต่ยังมีข้อจำกัด เนื่องจากไม่มีสินทรัพย์ที่ช่วยรับมือกับเงินเฟ้อโดยตรง และไม่มีสินทรัพย์ที่มีปัจจัยขับเคลื่อนการเติบโตแตกต่างออกไป ซึ่งนำไปสู่แนวคิดถัดไป

ทำความเข้าใจกลยุทธ์ Core-Satellite

Core-Satellite เป็นกลยุทธ์การจัดพอร์ตสมัยใหม่ที่แบ่งการลงทุนออกเป็นส่วนหลักและส่วนเสริม โดยมีเป้าหมายให้พอร์ตสร้างผลตอบแทนใกล้เคียงตลาดอย่างสม่ำเสมอ

ขณะเดียวกัน กลยุทธ์นี้ยังเปิดโอกาสให้พอร์ตสร้างผลตอบแทนสูงกว่าตลาดในวงกว้าง พร้อมช่วยลดความเสี่ยงและต้นทุนโดยรวม

ชื่อของกลยุทธ์ช่วยอธิบายแนวคิดนี้ได้อย่างชัดเจน

  • ส่วนหลัก (Core) คือศูนย์กลางของพอร์ต โดยทั่วไปประกอบด้วย ETF หุ้นและตราสารหนี้ที่มีการกระจายการลงทุนในวงกว้าง ซึ่งเป็นสัดส่วนหลักของเงินลงทุน ทำหน้าที่ขับเคลื่อนพอร์ตในระยะยาวด้วยต้นทุนที่ค่อนข้างต่ำ

  • ส่วนเสริม (Satellites) คือสัดส่วนขนาดเล็กที่อยู่รอบส่วนหลัก เช่น สินค้าโภคภัณฑ์เพื่อช่วยรับมือกับเงินเฟ้อ และคริปโทเคอร์เรนซีเพื่อเพิ่มโอกาสในการเติบโตจากปัจจัยที่แตกต่างจากสินทรัพย์หลัก โดยสินทรัพย์เหล่านี้ช่วยเสริมบทบาทบางด้านที่ส่วนหลักของพอร์ตไม่มี

ในกลยุทธ์นี้ ส่วนหลักช่วยให้พอร์ตมีความมั่นคงและควบคุมต้นทุน ขณะที่ส่วนเสริมจะถูกจัดสรรในสัดส่วนที่ไม่มากเกินไป เพื่อให้แม้สินทรัพย์ส่วนใดส่วนหนึ่งมีผลการดำเนินงานที่ไม่ดี ก็ไม่ส่งผลกระทบรุนแรงต่อพอร์ตโดยรวม

ตัวอย่างการจัดสรรสินทรัพย์สำหรับนักลงทุนแต่ละรูปแบบ

 นักลงทุนที่มีแนวทางแตกต่างกันอย่างชัดเจน 3 ราย ได้เผยแพร่ตัวอย่างสัดส่วนการจัดพอร์ตไว้อย่างชัดเจน

ตัวอย่างเหล่านี้ครอบคลุมตั้งแต่แนวทางแบบอนุรักษ์นิยมไปจนถึงแนวทางแบบเน้นการเติบโต โดยแต่ละแนวทางมีเหตุผลเบื้องหลังการจัดสรรสินทรัพย์ที่แตกต่างกัน

Ray Dalio: นักลงทุนแบบอนุรักษ์นิยม

Ray Dalio เป็นผู้ก่อตั้ง Bridgewater Associates และเป็นผู้พัฒนาแนวคิดที่เรียกว่า All Weather Portfolio ซึ่งออกแบบมาเพื่อให้พอร์ตสามารถรับมือกับสภาวะเศรษฐกิจที่แตกต่างกันได้

  • หุ้น 30%

  • พันธบัตรรัฐบาล 55% แบ่งเป็นพันธบัตรระยะยาวและระยะกลาง

  • ทองคำ 7.5%

  • สินค้าโภคภัณฑ์ 7.5%

เหตุผลที่พอร์ตมีสัดส่วนพันธบัตรค่อนข้างสูงเป็นเพราะหุ้นมีความผันผวนมากกว่าพันธบัตรประมาณ 3 เท่า การถือพันธบัตรในสัดส่วนที่มากขึ้นจึงมีเป้าหมายเพื่อช่วยสร้างสมดุลด้านความเสี่ยงภายในพอร์ต

David Swensen: นักลงทุนแบบสมดุล

David Swensen บริหารกองทุนเงินบริจาคของมหาวิทยาลัยเยล (Yale University Endowment) เป็นเวลามากกว่า 30 ปี และในหนังสือ Unconventional Success เขาได้นำเสนอรูปแบบพอร์ตสำหรับนักลงทุนทั่วไปที่ใช้กองทุนดัชนีต้นทุนต่ำ

  • หุ้นสหรัฐฯ 30%

  • หุ้นตลาดพัฒนาแล้วนอกสหรัฐฯ 15%

  • หุ้นตลาดเกิดใหม่ 5%

  • อสังหาริมทรัพย์ 20%

  • พันธบัตรรัฐบาลสหรัฐฯ 15%

  • พันธบัตรป้องกันเงินเฟ้อ 15%

หลักการของเขาคือ ไม่ควรมีสินทรัพย์ประเภทใดประเภทหนึ่งเกิน 30% ของพอร์ตทั้งหมด

Warren Buffett: นักลงทุนแบบเน้นการเติบโต

ในจดหมายถึงผู้ถือหุ้น Berkshire Hathaway ประจำปี 2013 Warren Buffett ได้อธิบายแนวทางที่เขากำหนดไว้สำหรับเงินที่ภรรยาของเขาจะได้รับในอนาคต

  • 90% ในกองทุนดัชนี S&P 500 ที่มีต้นทุนต่ำ

  • 10% ในพันธบัตรรัฐบาลระยะสั้น

แนวทางนี้มีโครงสร้างเรียบง่ายที่สุดในสามตัวอย่าง และมีสัดส่วนสินทรัพย์เพื่อการเติบโตสูงที่สุด โดย Buffett กล่าวถึงสถานการณ์เฉพาะ ซึ่งเป็นเงินสำหรับการถือครองในระยะยาวและไม่มีความจำเป็นต้องนำออกมาใช้ในเร็ว ๆ นี้

พอร์ตตัวอย่างทั้งสามแบบไม่มีการจัดสรรให้กับคริปโทเคอร์เรนซี โดยสองแนวทางถูกเผยแพร่ก่อนที่คริปโทเคอร์เรนซีจะสามารถเข้าถึงได้ในฐานะสินทรัพย์ลงทุนอย่างแพร่หลาย ดังนั้นกรอบสัดส่วน 1-2% ที่กล่าวถึงในคอร์สนี้จึงอ้างอิงจากงานศึกษาของ BlackRock แทน

สรุปสาระสำคัญ

  • การจัดสรรสินทรัพย์ (Asset Allocation) หรือการแบ่งสัดส่วนเงินลงทุนระหว่างสินทรัพย์แต่ละประเภทเป็นปัจจัยสำคัญที่มีผลต่อพฤติกรรมและผลลัพธ์ของพอร์ตมากกว่าการเลือกการลงทุนรายตัว

  • การจัดพอร์ตแบบ 60/40 แบบดั้งเดิมถูกใช้มาอย่างยาวนาน แต่แสดงให้เห็นถึงข้อจำกัดในช่วงที่เงินเฟ้ออยู่ในระดับสูง เช่น ปี 2022 ซึ่งหุ้นและตราสารหนี้ปรับตัวลงพร้อมกัน ทำให้พอร์ตไม่มีสินทรัพย์ประเภทอื่นที่ช่วยรับมือกับผลกระทบจากเงินเฟ้อ

  • กลยุทธ์ Core-Satellite แบ่งพอร์ตออกเป็นส่วนหลักที่ประกอบด้วย ETF หุ้นและตราสารหนี้ และส่วนเสริมขนาดเล็ก เช่น สินค้าโภคภัณฑ์และคริปโทเคอร์เรนซี โดยขนาดของแต่ละส่วนควรสอดคล้องกับลักษณะนักลงทุน

ในบทถัดไป ผู้เรียนจะได้นำลักษณะนักลงทุนของตนเองมาใช้สร้างพอร์ตทีละขั้นตอน ตั้งแต่การกำหนดเป้าหมายไปจนถึงการจัดสรรสินทรัพย์เพื่อสร้างพอร์ตของตนเอง

ถัดไป: สร้างพอร์ตการลงทุนแบบหลายสินทรัพย์
บทเรียนถัดไป